Poems about De!
Sometimes I am bored, and just write humouristic things to laugh. What's strange is that these humouristic things
are related to things other people said, or continue their ideas. And sometimes, they get succesfull enough to give me an excuse for a sequel.
It was somewhat like this with De! - a religion with mushrooms, sex and flying fortresses we created with some friends back in school. It
brought these songs to life. If you happen to be able to read the greek, you can demand me by mail also De!'s Manifest (which is even more b
than the following, so it cannot be published).
Enjoy these diamonds of goblin poetry:
Αχ, μανιτάρι μου!
Σ’ ένα όμορφο λαγκάδι
τα πουλάκια κελαηδούν
κι εκεί πέρα περιμένουν
τα παιδάκια να τον πιουν
Είναι φίλοι της χλωρίδας
Έχουν φίλους μανιτάρια
Παίρνουν πέος κάθε είδους
από μεγάλα αγκωνάρια
Άρχοντάς τους τρομερός
ο Βου Φου ο καβλερός
Το πουλί του προσκυνάτε
κι ευχηθείτε να τον φάτε
Γέλια τρέλα και χαρά
καθώς το σπέρμα του κυλά
Θρήνος, οδυρμός και πόνος
αν ο κώλος μείνει μόνος
«Αχ, μανιτάρι μου, που πάς;
Έλα ‘δώ να μου τον φας
Αχ μη φεύγεις, δεν μπορώ
χωρίς εσένα οργασμό
Μη μ’ αφήνεις χωρίς λόγο
μόνο με αυτό το Μόγο
Με δυο μόνο γαμισάκια
θα μου γίνει κομματάκια»
«Όχι, φίλε μου, θα φύγω
αν και τόσο με ποθείς
Μόνο σου θα σε αφήσω
και ας πα’ να γαμηθείς»
Αχ μογούλη μου, βάι βάι!
[Ρεφραίν]
Τι σου 'κανα και μ΄άφησες,
αφού 'μουνα καλός
μα εσύ όμως με παράτησες
για ένα παρτσακλό!
[/Ρεφραίν]
Μην ήταν ότι σου 'βαζα
στον κώλο δυο μπουκάλια;
Μα φταίω εγώ που μ'άρεσε
ν' ακούω παρακάλια;
Δεν άκουγα τη μάνα μου
της το 'λεγ' ο καφές
ότι με καλικάντζαρο
δεν γίνεται σεφτές!
Μα τι να που 'φυγε
του De το μανιτάρι
και μ' ένα Μόγο μ' άφησε
να βάζω το παπάρι!
Και τώρα εσύ Μογούλη μου
μ' άφησες για ένα σκύλο!
Τι έχει αυτός ο βρώμικος;
Μα δεν σε σπάει στο ξύλο!
[Ρεφραίν]
Αλλά όλες ίδιες είσαστε
οι καλικαντζαροπόρνες
Ο Λεωνι μου 'τα λεγε
για όλα φταίτε μόνες.
Για αυτό εγώ βολεύομαι
με το φίλο μου το Μάκη,
το όνομά του έβγαινε
από το Παλαμάκι!
[Ρεφραίν]