My first attempts in poetry
Prelude
I rarely write poems. I write songs, which is quite a different thing.
Παντού
Κομμάτια της ζωής μου σκορπισμένα
Σε δέκα πόλεις, η καρδιά μου αντιγραμμένη
Δεν είναι όλα ίσα,
αλλά το άθροισμα
μεγαλύτερο του ένα
Χρωστώ το αν ζω, σ’ όλα τ’ αγαπημένα
Κάθε τι πάνω μου στηρίζεται σε σένα
Κι αν άργησα να κλάψω,
χρέος δεν είναι,
αλλ’ ανακούφιση
Σε μίλια, τρένα, οι σκέψεις μου πνιγμένες
αφήνουν στο μυαλό πληγές ευλογημένες
Η δύναμη που δίνουν
καιρός να γίνει
φιλί για σένα
Θα αναμένω, κι η φλόγα δεν θα σβήσει
ένα κομμάτι της ζωής μου να γυρίσει
Ζωή δικτυωμένη,
σποραδική
συνδεσιμότητα
Οι Αναξιοπρεπείς Επικρατούν
This is a poem that appeared in ΣΦΦ September, 2005, some minutes after it was finished.
I felt unusally bittered with some situations, but this poem helped me a lot to get through one of my difficult moments.
Not particularly smart. Clearly influenced by one of the few poets I've read a lot: K.P. Kavafis.
Οι αναξιοπρεπείς επικρατούν
χτυπούν
εκεί που ο άλλος είν’ αδύναμος
Μειώνουν
τον εαυτό τους
Φλερτάρουν την ποσότητα
Σκοτεινά ιστορικά, κακόφημοι
γοητευτικοί
θέτουν τον πήχη χαμηλά
κι η ασχήμια
της ψυχής τους
δεν μοιάζει πια άσχημη
Εσύ που νοιάζεσαι,
δεν παίζεις βρώμικα κι εχθρεύεσαι
το ψέμα
λες «όχι τώρα, δεν είν’ έτοιμη
ας συνέλθει
ας μην την εκμεταλλευθώ»
Υποστηρίζεις τον εχθρό
γιατί σέβεσαι
τη γνώμη αυτών που αγαπάς
Κρατάς απόσταση
και δίνεις χρόνο
για ν’ ανασάνουν οι άνθρωποί σου
Εσύ, εγώ
με την μελαγχολική μας καρτερία
πετάς τις ευκαιρίες
για να μην πληγώσεις
τους ανθρώπους.
Εσένα και εμένα
να σ’ ερωτευθούν είναι σπάνια ευλογία
Στη φαινομενική (;) σου μοναξιά
κερδίζεις φίλους
και, κάποιες φορές, τι σπάνιο
μα πάντα υπέροχο
την αγάπη
Κι αυτή,
σου δίνει δύναμη να πορευθείς
κλείνοντας μάτια
στους άθλιους που επικρατούν
και σέρνουν πίσω τους
τυφλές υπάρξεις
που πιστεύουν
ότι άλλαξαν γι’ αυτές
Αυτοί,
συλλέκτες εφήμερων εμπειριών
εκθειάζονται
σε μια κοινωνία που δικαιολογεί
τον εαυτό της,
σε χώρες
από τις οποίες καλύτερα να φύγεις
Μην τυλιχτείς
στην αλαζονεία που θρέφει τέτοιους στίχους
και κράτα
αυτή την πολύτιμη σταγόνα
ελιτισμού σου
μακριά
από την υπόλοιπη ζωή σου.